Ya sev ya save as!

bu acaba saka mi diye cok düsündüm, defalarca izledim. sonunda youtube’daki ratingten gercek maksatli yapilmis ama maksadini asmis bir film olduguna kanaat getirdim. herkesin olduk olmadik sallamasi benim cok hosuma gitti izlerken. fakat asil anlamadigim mesele su: filmin sonunda ingilizce bir versiyon var gibi, acaba öyle baslanip sonra mi türkceye dönülmüs? neler olmus kim bilir? eline saglik fuat. terazime tikla.

Ajdar’in üslubunu nerden aldigi ortaya cikti. Toplum buna hazir degilmis demekki o zaman. Belki bunun remixi cikar simdi; fena da olmaz aslinda.

Turk sinemasinda yaratici sahnelerden bir tanesi daha. Hep boyle guzel kagitlara yazilir isallah mektuplar.

link icin oh john’a tesekkurler.

hem de bazukaya tekmeyle girecek kadar korkusuz. akil alir, sindirerek izleyin.

eee? çaylar kimden peki?

Deli Kadir abimizin esrarengiz telefon konuşması.

Bu sahne bir filme nasıl girmiş, neden girmiş anlamak mümkün değil.

Alinur Velidedeoğlu’nun William Hayes ile 1999′da yaptığı röportaj.

Onun adıda son savaşçı ! Her karesi  her sahnesi ayrı bir inanılmaz. Senaryo ekibi kalbimizde ölümsüzleşmiştir.

Neler yaptin sezercik? Nerden nereyee.

Zamanının ötesinde bir çalışmaydı, saygıyla anarız.

Artık ne içiyorlarsa film setinde, muhabbetler bayya orjınal..

Tankla, topla falan beklerim. Uçakla, ağır sanayi hamlenizle falan…

Binicem üstüne vurucam kırbacı, vurucam kıbacı! Fıstık’a talip olan şişko çocuğun “oh yaaaa, alıjaak babaam” deyişi taş kalpli Aycecik’i bile harekete geçiriyor.

Aslında yoruma gerek yokmuş ama arkadaşlar uygun görmüşler, olsun.